Borowice
wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów.
Dwór wzniesiono po 1918 r. dla rodziny Turskich. Wieś znana od XV w., podzielona na części, była własnością szlachecką. Od XVIII w. należała do Rościszewskich, w 1895 r. właścicielem dóbr był Władysław Ostrowski, od 1902 r. Święciccy, a następnie Nowakowscy i Gradowscy. W latach 1913-1940 Borowice należały do Turskich.
Po drugiej wojnie światowej we dworze borowickim mieściła się szkoła podstawowa i biura nadleśnictwa Płock. Dwór był wyremontowany w 1975 r., a po raz drugi w 1995 r.
Architektura dworu nosi cechy późnego klasycyzmu i neorenesansu i wydaje się być zapóźniona jak na czas swego powstania. Dwór w Borowicach jest parterową budowlą murowaną z cegły na kamiennej podmurówce, wzniesioną na planie wydłużonego prostokąta. Ryzalit poprzedzony jest dwukondygnacyjnym portykiem złożonym na parterze i na pierwszym piętrze z czworobocznych filarów skrajnych i dwóch kolumn toskańskich, podtrzymującym trójkątny szczyt z oculusem. Od ogrodu dwór ma pośrodku taras na czworobocznych filarach. Poszczególne partie dworu nakryte są dwuspadowymi dachami z szerokimi okapami.
Wokół dworu zachował się malowniczy park krajobrazowy, przechodzący w las, z okazami starodrzewu, założony w połowie XIX w. dla Rościszewskich.
